Πιο επίκαιρο από ποτέ το υδρογόνο

Φτάνει η εποχή του υδρογόνου

Μετά από δεκαετίες έφτασε η ώρα που το υδρογόνο θα αποτελέσει βασικό καύσιμο για την ανθρωπότητα, σύμφωνα με κεντρικό άρθρο του περιοδικού Economist.

Η κλιματική αλλαγή και η τρέχουσα σοβαρή κρίση της τιμής του φυσικού αερίου και γενικότερα των ορυκτών καυσίμων, που έχει προκαλέσει πανικό στις αγορές και σοβαρές ανησυχίες σε κυβερνήσεις και πολίτες για το ενεργειακό κόστος τον φετινό χειμώνα, καθιστούν πιο επίκαιρο το ρόλο που μπορεί να παίξει το υδρογόνο.

Σήμερα η κλιματική αλλαγή προκαλεί ένα νέο κύμα ενθουσιασμού για το υδρογόνο. Περισσότερα από 350 μεγάλα προγράμματα ανάπτυξης βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικά με το υδρογόνο και οι σωρευτικές επενδύσεις τους μπορεί να φθάσουν τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030. Η επενδυτική τράπεζα Morgan Stanley εκτιμά ότι οι ετήσιες πωλήσεις υδρογόνου μπορεί να φθάσουν τα 600 δισ. δολ. έως το 2050, από 150 δισ. δολ. σήμερα. Πολλές χώρες  όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιαπωνία, η Ν.Κορέα κ.α. έχουν πλέον εθνικά σχέδια ανάπτυξης του υδρογόνου.

Το υδρογόνο έχει υπάρξει αμφιλεγόμενο ήδη από την εποχή της αερόπλοιου “Χίντεμπουργκ” που ήταν γεμάτο με αυτό το αέριο, πήρε φωτιά και καταστράφηκε το 1937 με πολλούς νεκρούς. Από την άλλη, οι υποστηρικτές του υδρογόνου υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ένα “θαύμα χαμηλού άνθρακα” που μπορεί να τροφοδοτήσει αυτοκίνητα και σπίτια, φέρνοντας μια οικονομία του υδρογόνου, η οποία θα ξαναγράψει τον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη.

Σύμφωνα με το βρετανικό περιοδικό η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση. Οι τεχνολογίες υδρογόνου μπορούν να μειώσουν πιθανώς κατά το ένα δέκατο τις σημερινές εκπομπές “αερίων του θερμοκηπίου” έως το 2050, κάτι που δεν είναι πανάκεια αλλά ούτε αμελητέο.

Το υδρογόνο δεν αποτελεί πρωτογενή πηγή ενέργειας όπως το πετρέλαιο ή ο άνθρακας. Είναι μάλλον “μεταφορέας” ενέργειας όπως ο ηλεκτρισμός και μέσο αποθήκευσης ενέργειας όπως η μπαταρία. Δεν βρίσκεται έτοιμο στη φύση αλλά πρέπει να παραχθεί. ‘Αλλες ενεργειακές πηγές ενέργειας χαμηλού άνθρακα όπως οι ανανεώσιμες και η πυρηνική ενέργεια πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να διαχωριστεί το νερό στα συστατικά του οξυγόνο και υδρογόνο, μια διαδικασία δαπανηρή και όχι πολύ αποτελεσματική, αν και σταδιακά το κόστος της πέφτει.

Το υδρογόνο μπορεί επίσης να παραχθεί από “βρώμικα” ορυκτά καύσιμα, αλλά αυτό προκαλεί αρκετούς ρύπους, εκτός και αν η παραγωγική διαδικασία συνδυαστεί με νέες τεχνολογίες δέσμευσης και αποθήκευσης του εκλυόμενου άνθρακα. Επίσης το υδρογόνο είναι πιο εύφλεκτο και ογκώδες σε σχέση με άλλα καύσιμα.

Οι πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 οδήγησαν σε έρευνες για νέες τεχνολογίες υδρογόνου, οι οποίες όμως ποτέ δεν προχώρησαν αρκετά. Στη δεκαετία του 1980 η ΕΣΣΔ είχε μάλιστα πετάξει ένα υδρογονοκίνητο επιβατηγό αεροσκάφος, μια πτήση που διήρκεσε μόνο 21 λεπτά και δεν είχε συνέχεια.