Ζωή σε αναμονή και λέξεις που εισήγαγε εδώ και ένα χρόνο η πανδημία

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε με τη ζωή να περιμένει υπομονετικά να ζήσει, να αγκαλιάσει, να ταξιδέψει, να αγγίξει και να νιώσει όλα όσα στερήθηκε λόγω της πανδημίας.

Ένας χρόνος σε αποστείρωση, με πολλές αποστάσεις, με γάντια, μάσκες και πολλά αντισηπτικά.

Αναρωτιέμαι πώς το εισπράττουν όλο αυτό τα παιδιά του δημοτικού σχολείου και ιδιαίτερα της Α’ τάξης που είναι αναγκασμένα να κάνουν κοπάνες στην άψυχη και άχαρη διαδικτυακή –μέσω ZOOM τάξη, με το «κυρία κόπηκε η σύνδεση…» να είναι το πιο δημοφιλές.!

Οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου από την άλλη, ζουν το δικό τους «Γολγοθά» με την αγωνία τους να κορυφώνεται για την εξασφάλιση μιας θέσης σε μία Πανεπιστημιακή Σχολή και εν ολίγοις ο κάθε χώρος να δέχεται τις επιρροές του.

Αυτό το χρόνο μάθαμε πολλά, εκτιμήσαμε πιο πολλά και διαπιστώσαμε ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο…

Ακόμα κι εκείνος ο καφές στη θάλασσα με τον άνθρωπο που θέλουμε αποδείχθηκε ακατόρθωτο γεγονός, όπως απαγορευμένο εξακολουθεί να είναι και το να αγκαλιάσεις την υπερήλικη μητέρα σου, με το φόβο μην της μεταδόσεις τον ιό…

Από το Φεβρουάριο του 2020 μπήκαν σταδιακά στη ζωή μας λέξεις, που είτε τις ακούγαμε στις ταινίες είτε τις διαβάζαμε στα βιβλία.

Λέξεις που τις ξέραμε αλλά δεν υπήρχαν στο καθημερινό μας λεξιλόγιο.

Η καραντίνα, οι διασωληνομένοι, τα κρούσματα, οι λοιμωξιολόγοι, το υποκείμενο νόσημα, οι ευπαθείς ομάδες, το lockdown, το rapid test, το click away, ο ΕΟΔΥ, που ήταν καθημερινός μας επισκέπτης και τόσα άλλα που υιοθετήσαμε εδώ και ένα χρόνο. Λέξεις που από ότι φαίνεται ήρθαν για να μείνουν και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε και προσαρμοστούμε, τόσο πιο εύκολη θα γίνει η ζωή μας και λιγότερες επιπτώσεις θα έχουμε στην οικονομία, την ψυχολογία και σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Και βεβαίως όλα τα παράγωγα του τηλέ- .

Με όλες τις χώρες του πλανήτη να μετρούν απώλειες σε ανθρώπινες ζωές αλλά και στον τομέα της οικονομίας τους, φως στο τούνελ που έβαλε τη Γη ο Sars Cov2, φαίνεται να προσφέρει το εμβόλιο, προσφέροντας μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον και τη ζωή.

Αν και οι ρυθμοί του εμβολισμού προχωρούν αργά, οι ειδικοί αισιοδοξούν ότι από τα τέλη του φθινοπώρου θα έχει επιτευχθεί η πολυπόθητη ανοσία της αγέλης και η κατάσταση σταδιακά θα επιστρέψει στην κανονικότητα με σημείο αναφοράς την άνοιξη του 2022. Μέχρι τότε ελπίζουμε η φαρμακευτική κοινότητα να έχει προχωρήσει και στην ανακάλυψη και θεραπειών για την καλύτερη και γρηγορότερη αντιμετώπιση του ιού.

Αυτό σημαίνει ότι για ένα τουλάχιστον ακόμη χρόνο, θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί και κυρίως υπεύθυνοι, γιατί κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι σε 12 μήνες η κατάσταση θα έχει όντως ομαλοποιηθεί και όλα αυτά είναι μόνο εκτιμήσεις που ανατρέπονται στη στιγμή.

Γι αυτό θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, αρκεί να σκεφτούμε πως αν κάποιος μας έλεγε ότι θα ζούσαμε όλο αυτό με τον κορωνοϊό, στην καλύτερη περίπτωση θα τον περνούσαμε για τρελό.

Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που ο κόσμος δοκιμάζεται και με βάση το παρελθόν έχει αποδειχθεί ότι αντέχει και ξέρει να ξεπερνάει τις κρίσεις και τις κακουχίες. Τότε, μπορεί να τις έλεγαν κάπως αλλιώς, το σίγουρο είναι ότι πάντα η ανθρωπότητα πάλευε και τα κατάφερνε.

Η ίδια η ζωή βοηθούσε σε αυτό. Η ίδια η ζωή, μαζί με την ελπίδα…

Από τη Νάντια Μανιάτη