Με τις smart συσκευές και τη μοναξιά του, συμβιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος…!!!

Η τεχνολογία είναι γεγονός, είναι ανθρώπινο αποτέλεσμα και δρόμος χωρίς επιστροφή. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που εξελίσσουν και οδηγούν τα γεγονότα, άλλοτε σταδιακά και άλλοτε βίαια, ακόμη και οι φυσικές καταστροφές στις μέρες μας είναι και αυτές ανθρώπινο προϊόν.

Ζούμε σε μια εποχή κοσμοϊστορικών αλλαγών. Όλοι πλέον έχουμε εύκολη και γρήγορη  πρόσβαση στη γνώση, στην είδηση, στη μελέτη, στην φιλία, στη διασκέδαση, αλλά από μακριά και ζούμε καλύτερη ζωή από ότι οι πρόγονοί μας. Σε αυτό βοήθησε η ιατρική και η φαρμακευτική που θωράκισαν τον ανθρώπινο οργανισμό από ασθένειες, ανεβάζοντας το μέσο όρος ζωής και προσφέροντας μοιραία καλύτερες συνθήκες με ευκολίες και ανέσεις.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ρίχνοντας όμως μια δεύτερη ματιά ο νους συλλαμβάνει κάτι που εναντιώνεται στην αρχική εκτίμηση…. Ενώ ο σύγχρονος άνθρωπος έχει όλα τα υλικά αγαθά, δεν µπορεί να ικανοποιήσει στοιχειώδεις ψυχολογικές και συναισθηματικές του ανάγκες. Παλιότερα συνέβαινε το αντίθετο. ∆εν είχαν υλικά αγαθά, αλλά είχαν ψυχική ισορροπία οι άνθρωποι, διότι ικανοποιούσαν τις βασικές τους ανάγκες.  Έτσι σήµερα σε µια μεγαλούπολη,  που είναι γεµάτο το ψυγείο του κατοίκου της, που έχει δύο τηλεοράσεις, δύο αυτοκίνητα, I-phone, ίντερνετ, υπολογιστές, κινητά, πολλά και ακριβά ρούχα, υπέροχα κοσμήματα και επίπλωση στο σπίτι, μέχρι και εσπρεσσιέρα για freddo, αλλά, στην πολυκατοικία που µένει δεν γνωρίζει το διπλανό του για να πει μια καλημέρα, δεν έχει χρόνο να χαρεί και να γελάσει η ψυχή του και στην τελική να τα μοιραστεί όλα αυτά.. Πάει στη δουλειά του από το πρωί έως το βράδυ που σίγουρα οι συνθήκες εργασίας του είναι πολύ καλύτερες από τον παλιό καιρό, αλλά όταν γυρίζει στο σπίτι, νιώθει παγωνιά και μοναξιά. Κλείνεται στους 4 τοίχους, ζει µόνος και αν τον πάρει τηλέφωνο κάποιος φίλος και του πει «πότε θα βρεθούμε ;» του απαντά  «άλλη φορά, έχω δουλειές… » Και κάπως έτσι όλα γίνονται συνήθεια, περνούν τα χρόνια και αυτός δεν αδειάζει να ζήσει, δεν έχει χρόνο να χαρεί και να γεμίσει την ψυχή του, τις ανάγκες του και τα συναισθήματά του, μόνο δουλεύει, όπως δουλεύουν και οι μηχανές που ο ίδιος κατασκεύασε…. Παρ όλα αυτά ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει δημιουργικός, έχει χρήματα και είναι αναγνωρίσιμος, μα όταν σβήνουν τα φώτα είναι ολομόναχος μέσα στο χλιδάτο και άνετο σπίτι του…

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η σημερινή εποχή δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Παρά τα τεχνολογικά  και επιστημονικά επιτεύγματα  η ποιότητα της ζωή μας αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά υπερτερούν, αλλά τα ποιοτικά στοιχεία υπολείπονται. Οι ηθικές και κοινωνικές αξίες καταστρατηγούνται. Τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται. Η βία και το έγκλημα νομιμοποιούνται και ο σύγχρονος άνθρωπος γίνεται δέσμιος σε ότι κατασκευάζει. Όλα πλέον είναι smart, με άριστα χαρακτηριστικά, τη στιγμή που στα αντίστοιχα ανθρώπινα, κυριαρχούν το άγχος και η μοναξιά. Και ίσως αυτό να είναι το τίμημα για το βιασμό της φύσης, της ηθικής και ίσως να είναι η συμπαντική μας πληρωμή επειδή χρησιμοποιούμε ανεξέλεγκτα και με θράσος το μυαλό μας και φτιάχνουμε μηχανές με ρίσκο να μας συναγωνιστούν… Και κάπου εκεί διαπιστώνεις ότι το μέτρο και η ισορροπία που πρέσβευαν οι σοφοί μας πρόγονοι, έχουν χαθεί…

Από τη Νάντια Μανιάτη