Το νησί με το υψηλό προσδόκιμο ζωής

Ικαρία όμορφη, άγρια και καταγάλανη

Η Ικαρία είναι ένα πανέμορφο νησί του ανατολικού Αιγαίου  και ανήκει στην ομώνυμη περιφερειακή ενότητα Ικαρίας. Πρωτεύουσα και επίνειο του νησιού είναι ο Άγιος Κήρυκος στα νοτιοανατολικά, ενώ δεύτερος αναπτυσσόμενος λιμένας είναι ο Εύδηλος στη βόρεια ακτή.

Το όνομά της το πήρε από τον γιο του Δαιδάλου, Ίκαρο, ο οποίος σύμφωνα με τον μύθο ξεβράστηκε στις ακτές της.

Φημίζεται για την άγρια ομορφιά και τους χαλαρούς ρυθμούς  της, αλλά και για την ξέφρενη διασκέδαση. Η Ικαρία είναι ένας πραγματικά ξεχωριστός τόπος με ατμόσφαιρα μαγική. Το νησί γοητεύει με τις αντιθέσεις του τα άγρια τοπία και τις γαλήνιες θάλασσες με τα καταγάλανα νερά και τα ποτάμια, τα γραφικά παραθαλάσσια χωριά και τους παραδοσιακούς οικισμούς.

Η Ικαρία είχε κατοικηθεί από τη Νεολιθική εποχή, πριν το 7.000 π.Χ., από κατοίκους που οι αρχαίοι Έλληνες αποκάλεσαν μετέπειτα Πελασγούς. Γύρω στο 750 π.Χ. Έλληνες από τη Μίλητο αποίκισαν την Ικαρία ιδρύοντας εγκαταστάσεις στην περιοχή που σήμερα αποκαλείται Κάμπος, την οποία τότε αποκαλούσαν Οινόη για το κρασί της. Τον 6ο αιώνα π.Χ. η Ικαρία συνενώθηκε διοικητικά με τη Σάμο και αποτέλεσε τμήμα της θαλάσσιας αυτοκρατορίας του Πολυκράτη. Εκείνη την εποχή χτίστηκε ο ναός της Αρτέμιδος στο Να, στη βορειοανατολική γωνία του νησιού.

Ο Νας ήταν ιερός τόπος και για τους Προέλληνες κατοίκους του Αιγαίου, ενώ ήταν ένα σημαντικό λιμάνι του νησιού στην αρχαιότητα. Ήταν κατάλληλο μέρος για τους ναυτικούς να κάνουν θυσίες στην Άρτεμη, η οποία εκτός των άλλων ήταν και προστάτης των θαλασσοπόρων.

Ο ναός διατηρούνταν σε καλή κατάσταση μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν λεηλατήθηκε από τους κατοίκους του χωριού Χριστός Ραχών, οι οποίοι πήραν το μάρμαρο προκειμένου να φτιάξουν ασβέστη για την εκκλησία τους. Το 1939 έγιναν ανασκαφές στην περιοχή από τον Έλληνα αρχαιολόγο Λίνο Πολίτη. Κατά την Γερμανική και Ιταλική κατοχή της Ικαρίας μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά από τα τεχνουργήματα που είχαν βρεθεί από τον Πολίτη εξαφανίστηκαν και σύμφωνα με τοπικό θρύλο υπάρχουν ακόμα μαρμάρινα αγάλματα κάτω από την άμμο της παραλίας του Να.

Η παραδοσιακή διατροφή των Ικαριωτών περιλαμβάνει πολλά λαχανικά που καλλιεργούνται στις οικογενειακές εκτάσεις, γάλα και κρέας από κατσίκι, πουλερικά, κουνέλια και ψάρια, ενώ τα γεύματα συνοδεύονται πάντα από το ντόπιο κρασί. 

Ιδιαίτερα γνωστός στο πανελλήνιο είναι ο Ικαριώτικος χορός που χορεύεται στα τοπικά πανηγύρια, από τα οποία ευρέως γνωστό είναι της Αγίας Μαρίνας στο χωριό Αρέθουσα, την ημέρα της απελευθέρωσης του νησιού στις 17 Ιουλίου.  Ένα αξιοσημείωτο γεγονός για τους κατοίκους του νησιού είναι το υψηλό προσδόκιμο ζωής, το οποίο φτάνει τα 88,1 έτη και είναι το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής για τα ελληνικά δεδομένα, ξεπερνώντας το μέσο όρο 79,8 της χώρας.

Έχει προστεθεί στον παγκόσμιο χάρτη των «μπλε ζωνών», όπου κατατάσσονται περιοχές με τα υψηλότερα προσδόκιμα ζωής ανά τον κόσμο, με την Ικαρία να βρίσκεται στην πρώτη πεντάδα παγκοσμίως. Ερευνητές θεωρούν ως λόγο τον υγιεινό τρόπο ζωής και την έλλειψη στρες. Χαρακτηριστική είναι η φράση «Άγχος και ταλαιπωρία δε χωρούν στην Ικαρία»

Παραλίες στην Ικαρία

Οι παραλίες της Ικαρίας ικανοποιούν όλα τα γούστα! Άγριες,  εξωτικές ακτές και αμμώδεις απέραντες ακρογιαλιές οι περισσότερες οργανωμένες αλλά και αρκετές ήσυχες και απομονωμένες. Μερικές από τις πιο γνωστές είναι:

Σεϋχέλλες: Μικρός κόλπος με λευκά ψηλά βράχια, καταγάλανα νερά και εξωτική ομορφιά. Η πρόσβαση γίνεται με κατάβαση από τα βράχια σχεδόν 10 λεπτά, αλλά το αποτέλεσμα θα σε δικαιώσει.

Μεσακτή: Από τις πιο φημισμένες και δημοφιλείς παραλίες της Ικαρίας. Είναι απέραντη, με ψιλή χρυσή άμμο και διάφανα γαλάζια νερά. Ιδανική για surfing, διαθέτει, επίσης, ομπρέλες, ξαπλώστρες και beach bar.

Λιβάδι: Πολυσύχναστη παραλία με εύκολη πρόσβαση, χρυσαφένια αμμουδιά και κρυστάλλινα νερά. Είναι οργανωμένη με ομπρέλες, ξαπλώστρες, καντίνα και αρκετά εστιατόρια τριγύρω. Ενδείκνυται για θαλάσσια σπορ και για οικογένειες.

Νας: Πανέμορφη μικρή παραλία με χοντρή άμμο και μικρά βότσαλα. Εδώ βρίσκονται και τα ερείπια του ναού της Ταυροπόλου Αρτέμιδος. Στην παραλία συνήθως συναντάς κατασκηνωτές και γυμνιστές κ.ά.